หน้าหลัก
ค้นหา
บทความ
คำนวณ
ล๊อกอิน
สมัครสมาชิก
Sat 10/Jan/2026
พอดีถ่ายรูปไว้เกือบครบขั้นตอน เลยเอามาแปะไว้เผื่อมีคนอยากดู
คือมันเริ่มมาจากพี่เดชา ให้ตัวแยก CO2 อันนี้ผมมาตอนที่แกโละของตอนปิดร้านครับ (ตอนนี้แกไปขายหมาแทนละ)
ผมชอบมากเพราะว่ามันเป็นทองเหลืองทั้งดุ้นครับ (ผมบ้าพวกเครื่องใช้ทองเหลือง ทองแดง ดีบุก บรอนซ์ และโลหะยุคเก่าๆ)
แต่ว่า มันใช้ไม่ได้ ตัวล็อคสายพังเกือบทุกตัว
ก็เลยต้องเอามาซ่อมเอาใหม่หมดครับ ลองดูสภาพก่อนบูรณะปฏิสังขร
อย่างเขรอะ [เหอะๆ] ทั้งสนิมและสี
เริ่มจากถอดหัวเสียบสายทั้งหมดทิ้ง ใช้ได้อยู่สองหัวเอง แถมทำท่าจะล็อคไม่อยู่แล้วด้วย
ถอดยากสัดหมา ต้องเอาโซแน็กฉีดคลายเกลียว แล้วเอาไปหนีบกับแท่น เอาประแจจับแล้วค้อนตอกถึงจะออกมาได้
แหม่ มันเขรอะได้ใจ เห็นแล้วท้อชิบหาย [น้ำตาร่วง]
แต่เอาวะ ไหนๆขอมาแล้ว ขัดด้วยกระดาษทรายหยาบก่อนเลย ขัดออกไปเยอะมาก ร่วมครึ่งมิล
เหลืองแล้ว เย่ [เหะๆ]
แต่หนทางยังอีกยาวไกล ค่อยๆไล่เบอร์กระดาษทรายไปตั้งแต่ 100 จนถึง 1000 ใช้เวลาร่วม 6 ชั่วโมง
แล้วจบด้วยวีนอลขัดเงาจนเหงื่อตกกีบอีกเล็กน้อย
ชวิ้ง มาละ ความเงางาม พร้อมกับเหงื่อท่วมหูและแขนอันเมื่อยล้า ประกอบอุปกรณ์ที่ฝากเค้าซื้อมา โชะ!
เยินเล็กน้อย เพราะเหลี่ยมมันไม่พอดีเป๊ะกับประแจตัวไหนสักตัว เลยมีการรูดเกิดขึ้นแทบทุกอัน
แล้วก็เอาไปจุ่มน้ำเช็ครั่ว รอดไป ไม่รั่ว ไม่ต้องเหนื่อยอีกรอบ
ทองอร่ามงามตา [สัดเป็ด]
ตรงที่จะเอาไปติดมีตะปูให้แขวนอยู่ตัวนึงพอดี เลยทำแป้่นให้มันซะหน่อย
เพื่อให้เข้ากับความคลาสสิค เลยเอาไม้มาลงขี้ผึ้งให้ลายขึ้น ประกอบกันแล้วดูโบราณสิ้นดี [lol] ชอบอ่ะ เก๋าดี
ลองแขวนซะหน่อย หล่อไม่เบา
จบแล้วคับ [on_031]
