คุณยังไม่ตอบผมเลยว่าทำไมเมื่อวานตอนคุณคุยโทรศัพท์กับผมคุณถึงไม่บอก
ตอนที่ผมโทรกลับไปหาคุณเนี่ยมันเป็นช่วงหัวค่ำ แต่คุณมาโพสประจานผมตอนสี่ทุ่มกว่า
ผมอยากรู้แค่นี้เอง
ตอนที่ผมโทรกลับไปหาคุณเนี่ยมันเป็นช่วงหัวค่ำ แต่คุณมาโพสประจานผมตอนสี่ทุ่มกว่า
ผมอยากรู้แค่นี้เอง
ผมว่าจะไม่ตอบเดี่ยวคุณก็จะมคิดว่าไม่จบ ในการที่ผมโทรไปหาคุณแต่ละครั้งน้ำเสียงของคุณดูเหมือนคุณยุ่งอยู่มากซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าคุณจะใส่อารม ซึ่งผมก็บอกแล้วว่าผมขี้เกรงใจ แค่จะโทรไปปรึกษาก็กลัวคุณยุ่ง ผมก็ไม่รุ้ว่ายังไงแต่ผมรู้สึกได้ว่าผมคุยกับคุณในบ้างครั่ง ก็ดูเหมือนคุณใส่อารม ผมก็เลยไม่กล้าพูดออกไป แล้วคุณบอกลืม ของกว่าจะมาถึงผม สามวัน คุณจะไม่รู้เลยหรอว่าคุณลืมหลอด








