หลังจากที่หายหน้าหายตาไปหลายๆๆๆๆเดือนไม่มีอะไรอัพเดทเลยเพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะแอนนาเบลมันพ้นช่วงลอกคราบๆบ่อยๆมาแล้วนั่นเอง
ประสบการณ์ครั้งแรกของการช่วยกุ้ง ฮ่าๆๆ ดีว่าเคยอ่านที่พี่ณัฐสอนช่วยกุ้งลอกคราบมา ก็เลยพอจะทำได้บ้างแบบงูๆปลาๆ ก็ขอขอบคุณพี่ณัฐไว้ในนี้เลยนะคะ ถ้าหนูไม่ได้กระทู้พี่มาอ่านนี่ กุ้งคงแย่ [แลบลิ้นแอ๊บแบ๊ว]
เรื่องของเรื่อง เดินเข้าห้องมาเอากระเป๋า แล้วหันไปดู เจอแอนนาเบลหงายเก๋ง ไม่กระดิก ลองเคาะกระจกดูก็ไม่ดิ้นไม่อะไร ตกใตมากนึกว่าตายรึเปล่า ไม่สบายรึเปล่า เลยจับมันขึ้นมา ก็เห็นว่าหัวมันเปิด แล้วกระดองแข็งมากๆ เลยคิดว่า ลอกไม่ผ่าน คงตาย จะร้องไห้ละ
แล้วมันก็ดีดตัวเองลงน้ำไป ใจชื้น เลยช่วยมันลอกคราบ ครั้งแรกในชีวิตที่ช่วยกุ้งลอกคราบ ก็ค่อยๆดึงเปลือกหัวมัน ย้อนออกไปทางข้างหน้า ต่อก็ช่วงตัว ค่อยๆ บีบๆ ปล่อยๆ กระดองเก่าเบาๆ (ทุกขั้นตอนทำในน้ำหมดเลย) ตัวมันก็จะค่อยๆไหลออกมา พอกล้ามเริ่มพ้นกล้ามเก่าแล้ว ก็จับมันห้อยหัวลง ถือแต่ปลายหาง เขย่าเบาๆ แล้วมันจะดีดหลุดเอง ตอนนี้ก็ปล่อยให้เค้าพักผ่อน ตัวนี่อ่อนหนุบหนับเลย หมดแรงล่ะมั๊ง เกือบตายแล้วนี่ บุญนะที่เห็น ไม่งั้นได้ตาบวมอีกวัน
ลงรูปเลยนะคะ สีใหม่ ยังกะมะเขือเทส สนิมก็หาย หนวดที่มันหักก็เริ่มงอกออกมา
ไม่ได้ถ่ายตอนช่วยลอกนะคะ ทำไรไม่ถูก
ตู้โสโครกนิดนึงนะคะ ฮ่าๆๆ ไม่ได้เปลี่ยนน้ำมาจะอาทิตย์นึงละ แอบติดน้องปักเป้าแคระตัวอ้วนมาด้วย โหะๆ

คราบเก่าคุณเทอ สีมันช่างแตกต่าง ยังกะมะเขือเทส

หน้าเด็กลงเยอะ

พอล้วงมือไปจัดของให้เข้าที่เข้าทาง เจ๊แกก็หนีหัวซุกหัวซุน จนหงายเงิบแบบนี้

หมดแล้วจ้า








