บทนำ : พอ ฟ้ามืด แสงทองเริ่มลับไปกับขอบฟ้า สิ่งที่ชาว บ้านสวน ริมคลอง อย่างเราๆจะต้องเจอกันทุกครัวเรือน ก็คือ ยุง และตัวริ้น วันนี้ก็คงเป็นเหมือนกับทุกวัน ตะวันลับ ยุงก็มาทันที ยากันยุงคงเป็นเรื่องที่ไม่จำเป็น กับชาวบ้านที่ต้องหาเช้ากินค่ำ อย่างเราๆ กากมะพร้าวเท่านั้นที่พวกเรารู้จัก พอแดดร่มลมตก (ลมน้อย ยุงมาเยอะ)
เด็กๆอย่างเราก็มีหน้าที่คอยหากากมะพร้าว จุดไล่ยุง เป็นกิจวัตรประจำวันก็ว่าได้ พอมานึกถึงวันนี้แล้ว ผมหมดโอกาศได้จุดกากมะพร้าวอย่างสมัยเด็กๆแล้ว แต่ความที่เป็นคนบ้านสวนริมคลอง ทำให้ยุงที่บ้านผม ตัวใหญ่กว่ากัดเจ็บกว่า เรียกว่า กางเกงยีนต์หนาๆ ทะลุไปเลย พอโตขึ้น เหมือนมีภูมิคุ้มกัน เดี๋ยวนี้ผมไปไหนตอนกลางคืนกับเพื่อนๆ ยุงแถวกรุงเทพ ไม่ได้กินหนังหนาๆอย่างผมแน่ อาจะหนากว่าคนอื่น (แต่หนังหน้า บางโค..ตร)
เนื่องจากบทความมีรูปประกอบมาก จึงขอเชิญผู้ที่สนใจ ติดตามอ่านต่อได้ที่นี่ครับ
http://myaqualove.blogspot.com/2010/09/blog-post_20.html








