มาอัพกันหน่อย 

อัพเดทของใหม่ที่ลิ้งด้านล่างครับ👇👇
https://aqua.c1ub.net/home/index.php?topic=10815.0

อยากสอบถามเพื่อนๆพี่ๆที่เลี้ยงตู้ทะเลหน่อยคับ พอดีสังเกตเห็นเจ้าตัวนี้ในตู้ของผม   

โผล่ตอนไม่มีแสงหรือเวลาปิดไฟ และ หดตอนมีแสงหรือเปิดไฟ

ไม่แน่ใจว่าคือ Aiptasia หรือ Hydroid มันมาพร้อมกับหินเป็น อยากจะรู้ว่าควรกำจัดมันดีมั้ยเป็นอันตรายรึป่าว เพราะที่ไปหาข้อมูลมา แหล่งข้อมูลบอกว่าคือ Aiptasia แล้วมันไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ แต่ผมตั้งตู้มาหลายเดือนล่ะก็ยังเห็นแค่ 1-2ตัวเท่านั้น (1-2ตัวตั้งแต่ลงหินเลย) แล้วมีแพลนว่าจะลงก้นตู้ในอนาคต อ่ะครับ

สวัสดีปีใหม่ 2569/2026 ครับท่านที่เคารพทุกท่าน หวังว่าทุกท่านคงมีสุขภาพที่แข็งแรง กันทุกท่านนะครับ 

ขอเปิดศักราชใหม่ ด้วยการพาทุกท่านไปเที่ยวดินแดนอันสวยงามยอดฮิตของชาวไทยกันดีกว่า 

เราจะพาท่านไป

แถ่นนนแท้นนนนน 

วงการ METAL และตลาดขายเพลงแบบบ้านๆ ของญี่ปุ่น  


อันดนตรีไม่มีพรมแดน  ดนตรีเป็นภาษาสากล 
ใครชอบ ใครฟัง ใครรัก ใครเล่น เชิญตามสะดวก
เช่นกัน เมทัล ก็ย่อมไม่ได้ผูกขาดแต่พวกฝรั่งซะเมื่อไหร่ กไก่ กุ๊กกุ๊ก

วันนี้จะอุ้มพวกท่านมาที่นี่ ดินแดนแห่งความ คิมิโนโต๊ะ  คิมูจี๊ อิไต้ๆๆๆๆ  อิคุๆๆๆๆ  อร๊างงงส์  ( ครุคริๆๆๆ)
ญี่ปุ่นเองจร้าาาา




ที่นี่เนี่ยะนะธุรกิจอุตสาหกรรมดนตรีของเขาก้าวหน้าและเข้มแข็งมานานมากแล้ว
ศิลปินแขนงต่างๆของญี่ปุ่นมีชื่อเสียงในระดับโลก
ทั้งในแง่ของปริมาณและคุณภาพ ที่ทั่วโลกให้การยอมรับ
 

สำหรับแวดวง extreme music อย่าง Metal นี่ยิ่งแล้วเลย
ญี่ปุ่นได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงของเมทัลแห่งภูมิภาคเอเชียตะวันออกมาช้านาน
ที่นี่มีแฟนเพลงหูเหล็กชาวยุ่นเป็นจำนวนมหาศาล ที่พร้อมจะกลายร่างเป็นแฟนคลับไปซัพพอร์ตวงรักได้ทุกเมื่อ
วงเมทัลทั่วโลกต้องแวะเวียนมาทัวร์ที่นี่ทุกปี ปีล่ะหลายๆวง 
และทุกวงได้รับการตอดรัด เอ๊ย ต้อนรับสับปอด( support ) อย่างอบอุ่น จากแฟนเพลงชาวปลาดิบทุกครั้ง




มีหลายคน ถึงขนาดปักหลักทำงานอยู่ที่ญี่ปุ่นเลยก็มีไม่น้อยนะ
เช่น Sebastian Bach ไอ้หลอดคอนรก จาก skid row นี่ก็ไปปักหลักอยู่ญี่ปุ่นพักใหญ่ๆเลย



หรือ marty friedman อดีตมือกีตาร์ megadeth ,  Cacophony
นี่ก็ไปทำอัลบั้มเดี่ยวแบบปักหลักอาศัยอยู่ญี่ปุ่นยาวๆมาจนถึงตอนนี้เลยเหมือนกัน




ในช่วงตันยุค2000' ตัวกระพ้มได้มีโอกาสไปเยือนญี่ปุ่นหลายครั้ง
และในหลายครั้งนั้นส่วนมากก็มักเป็นที่โตเกียว
แทบทุกครั้ง ที่อีตอนมีเวลาว่างๆไปเดินเตร่ๆได้เมื่อไหร่เป็นต้องไปจุ๊กกรู้ๆกับตึก HMV ทุกที ( ก็รู้จักอยู่ที่เดียวนี่แหละ กรั่กๆๆๆ)




ตึกนี้เค้าจำหน่ายแทบจะทุกอย่างที่เกี่ยวกับเพลง ภาพยนต์  อุตสาหกรรมบันเทิง
เชื่อมั้ยว่าในช่วงต้นปี 2000' ที่ว่านั้นน่ะ
อาณาเขตครึ่งนึงของทั้งชั้นนี่ มันขายเฉพาะแผ่นเพลงเมทัลล้วนๆเลย
ครึ่งนึงของตึกทั้งชั้นเลยนะ นึกภาพออกมั้ย
 อุแม่จ้าว  คือมันละลานตาแบบใจสั่นสุดๆแล้ว ไม่เคยพบเคยเจอมาก่อน คุณพระคุณเจ้า
( เอา Tower record กับ  Music one ของไทยในยุคนั้นมารวมกันยังไม่กว้างใหญ่เท่าที่นี่เลย )

ลองนึกภาพอาณาเขตรหลายสิบตารางมตรที่มีแต่แผ่นเมทัลวางเรียงกันสลอนดูสิ  ( วางเรียงตามชื่อ  A-Z )
นี่มันสวรรค์ของเมทัลมาเนียโดยแท้ทรูของตรูทีเดียวเชียวล่ะหนอ ชะเอิงเงิงเง้ย
เอาว่าอยากกางเต๊นท์นอนเลือกแผ่นฟังเพลงแม่มในนั้นทั้งคืนอ่ะ   บอกตรง  แฮร่ส์ 
อ้อ เขามีหูฟังคอยบริการให้ลองฟังก่อนซื้อด้วยนะ มันเจ๋งมาก 


* แต่จะยังไงก็ตาม ในช่วงตั้งแต่ปลายๆ 2010'  ก็ยังมีโอกาสได้ไปเยือนญี่ปุ่นอีกหลายครั้ง
ซึ่งในแต่ล่ะครั้งที่แว่บๆไปตึกนี้นะ จำนวนแผ่นเมทัลที่เคยมีวางขายอย่างเกลื่อนกลาด เริ่มค่อยๆทยอยลดจำนวนลงไปเรื่อยๆ

จากที่แผงเมทัลเคยครองอาณาเขตตั้งครึ่งนึงของทั้งชั้น
กลับค่อยๆหดตัวลงๆจนเหลืออยู่กระจุกเดียวที่มุมตึกเท่านั้นเอง

จากครึ่งฟลอร์ของตึกเหลือแค่มุม  " corner "
!!!!  กวี๊ซซซซซซ !!!! 



เศร้าหลายๆเด๊



และเป็นที่น่าเศร้าสุดๆ ที่ได้ข่าวในตอนหลังว่า
ในช่วงเศรษฐกิจญี่ปุ่นถดถอย  ตึก HMV นี้ก็ได้ปิดกิจการลงไปจนได้
เพิ่งย้ายที่มาเปิดใหม่ได้เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้เองล่ะจ้ะ
แต่อะไรๆจากนี้ไปก็คงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว   โฮๆๆกระซิกๆๆ  



* ส่วนหนึ่งที่คุยๆกับพวกๆคนญี่ปุ่นมา พวกเพื่อนมันบอก เศรษฐกิจญี่ปุ่นนั้นซบเซาสะสมมานานแล้ว
และคนญี่ปุ่นทุกวันนี้ก็เริ่มลำบากในการดำเนินชิวิตมากขึ้นทั้ง ค่าครองชีพ ทั้งการงาน และอะไรอีกหลายๆอย่าง
ดังนั้นการประหยัด อดออม และความจำเป็นต้องตัดส่วนสันทนาการในชิวิตออกไปเพื่อลดภาระจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

และในส่วนเฉพาะเรื่องดนตรี  การถูก interrupt จากเทคโนโลยีสมัยใหม่ในช่วงหลังนี่
ยิ่งซ้ำให้สถานที่จำหน่าย CD เพลงได้รับผลกระทบหนักเข้าไปอีก
นั่นก็เพราะหลังจากการมีของ streaming  คือการจ่ายเพื่อซื้อเพลงในรูปแบบไฟล์
ซึ่งถึงแม้แฟนๆหูเหล็กชาวเมทัลเฮดจะยังเป็นแฟนเพลงในไม่กี่ประเภทของแฟนเพลงแขนงต่างๆ
ที่ยังต้องการซื้อเพลงแบบ แผ่นเสียง หรือ CD อยู่ก็ตาม
แต่เมื่อแนวเพลงอื่นๆเขาไป  streaming กันหมดแล้ว ร้านค้าเองจะอยู่ได้ยังไง

นี่ยังไม่นับเรื่องของงานไพเรต ละเมิดลิขสิทธิ์ จากเทคโนโลยีสมัยใหม่อีกล่ะ
ถึงแม้ว่าคนญี่ปุ่นจะขึ้นชื่อในเรื่องของความตรงไปตรงมา ซื้อสัตย์ก็เถอะ
แต่พิษภัยจากเศรษฐกิจที่ว่ามา ก็ทำให้วงการเพลงสูญเสียรายได้ที่ควรจะพึงได้ไปส่วนนึงเลยเหมือนกัน

นอกเหนือจากตึก  HMV แล้ว 
สถานที่อื่นๆที่จำหน่ายสื่อจำพวกเมทัลทั้งหลายนั้นน่ะ ยังพบเห็นได้ตามห้างร้านธรรมดาทั่วไปด้วยเช่นกัน
แถมเขายังมีวางขายหลายวงแปลกๆที่เรายังไม่ค่อยรู้จักเพราะที่ไทยไม่ได้รับเอามาปั๊มขาย ( หลายๆร้านมีบริการให้ลองฟังด้วย )

แต่จะยังไงก็ตามที อยากให้ทราบกันใว้ว่า
อะไรก็ตาม ถ้าลงว่าได้มีแปะ made in JAPAN เข้าไปเพียงฉึกเดียวเท่านั้น
ราคาของชิ้นนั้นๆจะต้องมีอันแพงกว่าสินค้าชนิดเดียวกันอย่างน่าสงสัยเสียนี่กระไร

คือสงสัยว่า ตัวสินค้าเหมือนๆกันแล้วของพวกมึงจะแพงกว่าชาวบ้านเค้าเพราะอาร้ายยยยยยย 

ราคาแผ่นอเมริกา ยุโรป หรืออื่นๆ สำหรับอัลบั้มเต็ม
ถ้ามือหนึ่ง โดยทั่วๆไปจะประมาณ  14 -15 เหรียญ  คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 500 กว่าบาทล่ะมั้ง

แต่ถ้าเป็นแผ่นญี่ปุ่นป้าบๆขึ้นมาเมื่อไหร่
ราคาขายในประเทศเขาเองจะเริ่มต้นที่ 2500 y ถ้าคิดเป็นเงินบาทก็เกือบ 700 แล้วจร้าา
ถ้าเป็นพวกซิงเกิล  ep ก็ประมาณ  800-900 y

นี่คือคิดเรต 0.257 ของสมัยนี้แล้วนะ ( 2023 )
ถ้าเป็นสมัยก่อน เรตซัก .36 นี่ มันก็ฟาดเข้าไป  900 บาทแล้ว

แล้วถ้าเราสั่งจากญี่ปุ่นมาไทย จะต้องรวมค่าขนส่งค่าภาษีอะไรอีก ลองคิดดูว่ามันจะขึ้นไปอีกเท่าไหร่
( ยุคโน้น ตอนที่บ้านเรายังมี tower record , music one อยู่นะ
  แผ่นนำเข้าญี่ปุ่นของหลายๆวง ราคาดีดไปได้ตั้งแต่1800-2500 บาทเลย  )



ในเมื่อของมือหนึ่งพี่เค้ามันแพงอย่างโหดร้ายทารุณเช่นนั้น
อย่างนึงที่คิดว่าน่าสนใจมากคือ แผ่นมือสองของญี่ปุ่น
ซึ่งแผ่นมือสองราคาจะอยู่ที่ประมาณ 750 y สำหรับ full album นะ

ส่วนที่ประทับใจอย่างมากคือ แผ่นมือสองที่ขายกันในญี่ปุ่นนี่นะ สภาพมันโคตรดีอ่ะ ดีมากๆเลยด้วย 
แผ่นพับหน้าปกเรียบไม่ยับ นวลเนียนละมุนมือ กลิ่นหอมกรุ่นๆ อร๊างงงส์ 
หน้าแผ่นไม่มีรอยขนแมว รอยขูดขีดใดๆให้เห็นแล้วต้องเศร้าหมอง
เรียกว่า แทบจะแยกไม่ออกเลยว่าอันนี้แผ่นมือสองหรือมือหนึ่ง
มาตรฐานและคุณภาพการซื้อขายของเขาสูงมากจริงๆ

 * แผ่นเพลงจากญี่ปุ่นที่บ้านผม  เกินครึ่งก็แผ่นมือสองนี่ล่ะครับ 
  เราเน้นของดีราคาจับต้องได้ละมุนมือ กรั่กๆๆๆ
เวลาได้มีโอกาสไปที่โน่นสักทีนึง ก็ชอบแวะตระเวณเดินตามร้านขายซีดีเพลงนี่แหละ
ส่วนมากแล้ว มักจะหลงแท่ดๆไปที่ Ameyoko Market, แถว Ueno บ่อยๆ 



ที่นี่นะสภาพมันคล้ายๆสวนจตุจักรบ้านเรานี่แหละ แต่ขนาดย่อมกว่า
ของดีๆเพียบเลย  เสื้อผ้า อาหาร ของแปลกๆ เจ๋งๆ เยอะแยะเลย ราคาพอคบด้วยนะ
ที่นั่นมีร้านขายCD มือสองเจ๋งๆอยู่ (ตอนนั้นนะครัช ตอนนี้ไม่รู้แระ ไม่ได้ไปนานแระ )
เลือกซื้อเพลินจนหอบกลับมาไทยนี่แทบจะล้นกระเป๋าเดินทางแต่กระเปาตังแฟบ
ส่วนของฝาก พวกเมิงเอาแค่ลูกอมไปคนล่ะเม็ดพอเว้ย เปลืองเนื้อที่ใส่ซีดีกรู   อิอิอิ

จุดแข็งอีกอันของญี่ปุ่น  คือวัฒนธรรมการไปดูคอนเสิร์ตของพวกเขาแข็งแรงมาก
แฟนๆเมทัลเฮดชาวยุ่นให้การซัพพอร์ตวงรักของพวกเขาชนิดไอ้เสือบุกกกก
คือถ้าเขาชอบวงไหนติดตามศิลปินคนใด  และวงนั้นมาทัวร์ที่ญี่ปุ่น
พวกเขาจะต้องหาทางไปร่วมเข้าคอนเสิร์ตให้จงได้




เคยคุยกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นในเรื่องนี้อยู่
พวกมันบอก ก็ข้าชอบของข้านี่หว่า
เวลาพวกมันมาเล่นให้ดูสดๆ พวกข้าก็ต้องไปดูตัวเป็นๆมันสิวะ
สามสี่คนที่คุยด้วย  มันตอบออกมาแนวๆนี้แหละ  เอิ๊กๆๆ
( พวกเพื่อนผมนี่ไม่ได้เป็นชาวเมทัลกันด้วยนะ แจ๊สมั่ง บลูส์มั่ง )

ผมก็เคยโชคดีได้มีโอกาสจับรถไฟไปดูวงรักของผมที่เผอิญไปทัวร์ตอนผมอยู่ที่โน่นเหมือนกัลลลย์
แน่นอน ศิลปินจะอยู่ได้ก็ด้วยการสับปอด support จากแฟนๆ
และมองในภาพใหญ่ วงการดนตรีจะอยู่รอดก็เพราะแฟนเพลงนี่ล่ะ

การที่บัตรคอนเสิร์ตแทบจะsold out ทุกครั้งสำหรับวงเมทัลที่มาทัวร์ที่ญี่ปุ่น
มันเป็นอะไรที่เยี่ยมมากๆเลยชิมิล่า
มีหลายๆวง ถึงขนาดอัดเสียง บรรยากาศ ออกอัลบั้มแสดงสดตอนมาญี่ปุ่นด้วย
แปลว่า บรรยากาศไลฟ์มันเยี่ยมจนอวดชาวโลกได้ 



ที่เล่ามาไม่ใช่พี่ยุ่นเค้าฮิตกันเฉพาะเมทัลฝรั่งนะ 
วงเมทัลของญี่ปุ่นแท้ๆเองก็คึกคักเข้มแข็งเหมือนกัน
ตามหัวเมืองใหญ่ของญี่ปุ่นโดยเฉพาะโตเกียว มีสถานที่สำหรับไลฟ์คอนเสิร์ตอยู่ทั่วไป
แล้วแต่ล่ะวงก็มีแฟนๆกันเยอะเช่นเดียวกับวงเมทัลฝรั่งด้วย 
( บ้านนี้เมืองนี้เค้าไม่นิยมเฉพาะแต่เมทัลนะ แนวอื่นก็มีเยอะแยะมาก แจ๊ซ ป๊อป โซล สกา โอ้ย เพียบล่ะ )


แล้วประเทศนี้ เหมือนคนเค้านิยมการมีงานอดิเรกง่ะนะ แล้วมีหลากหลายด้วยนะ
บางคนชอบจับสะสมแมลง บางคนเล่นกีฬา บางคนคลั่งเล่นปาจิงโกะ
บางคนชอบเล่นเซิร์ฟ  บางคนชอบตกปลา  บางคนชอบถ่ายรูป
บางคนก็ชอบขี่มอไซค์  แต่งรถ ขับซิ่ง  แล้วก็อะไรอีกมากมายเยอะแยะ

มีไม่น้อยชอบฟังเพลง หรือชอบมากซะจนเล่นดนตรีเองมันซะเลย
และจุดสำคัญคือถ้าคนญี่ปุ่นคิดจะทำอะไรเขาจะทำอย่างโคตรซีเรียส 
คือ จริงจัง  มุ่งมั่น  พยามทำอะไรออกมาให้เปอร์เฟคที่สุด

จอห์น วิค  


ทำให้อะไรที่เขาทำออกมามันจะดีแบบดีมากๆๆๆๆ แบบนั้นเลย
เพราะงั้นถ้าพวกพี่เขาจะหันมาทำเพลงเมทัล มันก็ต้องไม่ธรรมดาแน่
( ถ้าคนไทย คำพูดติดปาก อาจจะเป็นเป็นคำว่า ไม่เป็นไรๆ
  ส่วน คำกล่าวติดปากของพวกคนญี่ปุ่น
 คือคำว่า พยามเข้านะ  がんばってね กัมบัตเตะเนะ หรือ　がんばる กัมบารุ จะพยามจ้ะ )

และเมื่อมันเป็นยังงั้น ก็คงไม่แปลก
ถ้าแวดวงเมทัลที่เป็นของศิลปินชาวญี่ปุ่นเองจะฮิตกันมานานนนนแวร้วววว

ตอนนี้ก็อยากขอยกเอาวงญี่ปุ่นที่มีชื่อแบบโกอินเตอร์มาเป็นตัวอย่างหน่อยก็แล้วกันนะ

วงเมทัลจากญี่ปุ่น เริ่มมีประวัติตั้งแต่ยุค 70' โน่นเลย
วง Bow Wow คือวงร๊อควงหนึ่งในยุคนั้นของญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียง 
ถึงขนาดเป็นวงเปิดให้กับวง  Aerosmith กับวง Kiss ตอนมาออนทัวร์ที่ญี่ปุ่นในตอนนั้นด้วย




----------------------------------


ถัดมาในยุค 80'  ก็น่าจะเป็นของวง LOUNDNESS ที่มีชื่อเสียงมากเช่นกัน
มีความโดดเด่นจนสามารถก้าวออกไปดังถึงฝั่งอเมริกาได้
 LOUNDNESS  คือวงญี่ปุ่นวงแรกที่ได้เซ็นสัญญากับสังกัดอเมริกัน
กับอัลบั้มลำดับที่ห้าอันลือลั่น  Thunder in the East เพลงเด็ดๆในอัลบั้มนี้เพียบ
( ชอบเพลง Run for your life อ่ะ มันกรีดๆดี  )



วงนี้เล่นเฮฟวี่เมทัลเพียวๆ     
Akira Takasaki มือกีตาร์หลักของวงฝีมือจัดจ้านมาก
จนถูกนับให้เป็นกีตาร์ฮีโร่ของญี่ปุ่นคนหนึ่ง 
และจนถึงตอนนี้ ปี 2025 ทางวงก็ยังทำเพลงกันอยู่นะ




----------------------------------------------------


มาถึงยุค 90' -2000' 
ในความเห็นส่วนตัวของกระพ้มเอง มันจะเป็นวงใดไปเสียมิได้ นอกจาก วง X- JAPAN นั่นเอง
ไม่อยากเล่าอะไรมาก วงนี้คนไทยน่าจะรู้จักกันดีกว่าวงญี่ปุ่นอื่นๆนะ
วงนี้เค้าเด่นมากหลายเรื่อง  การแต่งเพลง
ทั้งการไลฟ์เอนเตอร์เทน สมาชิกทุกคนมีสตอรี่ของตัวเอง



สำหรับX โดยรวมๆแล้วคิดว่า ตัวดนตรีเป็นเมโลดิคพาวเวอร์ ที่ติดพังค์ 
คือมันเร็วมาก เร็วจี๋เหมือนกระสุนปืนยังงั้นเลย กลองนี่รัวแบบไม่ต้องนับใม้กันเลย
 แต่ในทางกลับกัน มันก็ทำเพลงบัลลาดได้เยี่ยมสุดๆเลยเหมือนกันวงนี้
( เอาใว้อ้อนแม่ยกสาวๆตอนไลฟ์ อิอิอิ )

แต่ตัวสมาชิกในวงกลับแสดงออกไปในทาง glam
คือ ชอบแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมออกไปในทางฉูดฉาดๆหน่อย
X- JAPAN มีส่วนสำคัญกับการกำเนิดของแนว visual kei



อยากให้ลองฟังความระห่ำในยุคแรกช่วงวัยหนุ่ม
คือสามอัลบั้มนี้  Vanishing Vision , Blueblood , Jealousy
อัลบั้มในยุคหลังๆ พวกเฮียๆเค้าจะเริ่มละเมียดขึ้นน่ะ   




-------------------------------------------------------

ยุคใกล้ๆนี้ช่วง 2010'  เป็นต้นมาก็คงต้อง BABY METAL ล่ะนะ ( มั้ง )
มันเป็นอะไรที่บ้าบอคอโป่งมาก ที่จับเอาไอดอลมารวมกับเมทัลได้
แล้วไม่ใช่แค่เมทัลธรรมดา น้องหนูแกมาแบบเดธ แบบ ฮาร์ดคอร์ซะ 
ยังนึกไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าไม่ใช่ญี่ปุ่น จะมีที่ไหนคิดได้ยังงี้มั้ย 



อย่าเป็นเล่นไปนะ  มีรุ่นเดอะในวงการเข้ามาแจมด้วยเพียบเลยนะ 
เมทัลก๊อด อย่าง ร๊อบ ฮาล์ฟฟอร์ด แห่งจูดาส พรีสต์ ก็ยังเคยขึ้นเวทีแจม
หรือแม้กระทั่ง กอล์ฟ ฟัคกลิ้งฮีโร่ของไทยก็เคยขึ้นแรปมะละกอด้วยเชียว



-----------------------------------------



พวกวงที่ยกตัวอย่างมาข้างบนน่ะนะเป็นวงที่ออกจะมีชื่อเสียงแบบอินเตอร์
แต่มันก็ยังมีวงญี่ปุ่นอีกมากที่ยิ่งใหญ่เกรียงใกรในวงการในแบบราชันย์ไร้บัลลังก์เช่นกัน

มันอธิบายคำจำกัดความยากนะ 
เอาว่า  อย่าง วง Y not 7  ดังใช่มั้ย  ได้ออกกับค่ายใหญ่ มีคนรู้จักมากในวงกว้างใช่มั้ย
ในขณะเดียวกัน วง Heavy Mod เป็นวงไต้ดิน แต่ออกกับค่ายไต้ดิน




ทั้งสองวงเล่นได้มันส์ระเบิดเหมือนกัน เล่นแนวเดียวกัน คนก็รู้จักเหมือนกัน
ทั้งสองวงนี้ สมาชิกเดียวกันในบางตำแหน่งด้วย


และข้างล่างคือตัวอย่างที่ยกมาได้เพียงเล็กน้อยจากจำนวนวงเมทัลญี่ปุ่นที่มีมหาศาล
( เท่าที่ผมพอรู้จักน่ะ ซึ่งมันก็มีน้อยยยยย ฮ่าๆๆๆๆ ) 

Alhambra



พาวเวอร์โปรเกรสสีพทำนองหลากหลาย 
การแต่งเพลงฉกาจฉกรรจ์ขั้นเทพ
ทีเด็ดอยู่ที่เสียงร้องนำ จุงโกะ เสียงเธอมันปลุกโลกจริงๆ  


GyZe



เมโลดิคเดธนี่แหละ แต่ตีมอิเมจมันคือความเป็นญี่ปุ่น
เพราะงั้น  เนื้อหาเพลงก็ออกไปทางญี่ปุ่น
แถมบางเพลงมันก็ใช้เมโลดิคเทำนองพื้นบ้านญี่ปุ่น
และเครื่องดนตรีพื้นบ้านญี่ปุ่น
เออ เอากะมัน  บ้าบอคอโป่ง  มันส์โคตร 
ลีลาบนเวทีก็ใช่ย่อยนะ  เอนเตอร์เทนเก่งเชียวล่ะ  


Metallucifer



เฮฟวี่เมทัลเพียวๆ ที่ไม่เอาอย่างอื่นใดทั้งสิ้น
หากเล่นกันในพระนามด้วยชื่อวงนี้ พวกกูจะเล่นแต่เฮฟวี่เท่านั้น มีไรมั้ยไอ้น้องงงงง
( เพราะวงหลักของพวกไอ้น้า มันเล่นแบล๊คเมทัล ฮ่าๆๆๆ ) 


Galneryus 



พาวเวอร์เมโลดิคซิมโฟนิค ขั้นมหาเทพถล่มไอ้มันม่วงธานอส
คือสมาชิกทั้งวงนี้เป็นสุดยอดของสุดยอดของการรวมตัวกันของเหล่ายอดเซียน
เพลงงามมาก กระหึ่มมาก 
ทุกพาร์ตเครื่องดนตรีแต่ล่ะท่อนชวนสูดปาก ว่าพวกพี่ไปฝึกมาจากไหนกันเนี่ยะ ขุ่นพรี้
พาร์ตกีตาร์บางท่อนจรัสจนถูกเอาไปใส่ในเกมส์กีตาร์ฮีโร่ด้วย



แถมมีนักกีตาร์อีกเพียบพยามแกะท่อนกีตาร์เล่นลงยูทูป
นึกเอาแล้วกัน ว่ามันเจ๋งแค่ไหน 
ถ้าคิดจะตามพวกมันจริงๆ กระเป๋าฉีกแน่ เพราะมีเป้นสิบอัลบั้มเลย แถมดีทุกอัลบั้ม  


Animetal



ถ้าสมัยเด็ก ยามเช้าวันหยุด เราเคยนั่งรอการ์ตูนฉาย
พอหน้ากากเสือ อุลตร้าแมน หรือเหล่าหุ่นเหล็กโผล่มา
เราะจดจำเพลงไตเติ้ลจนร้องตามแบบมั่วๆได้อย่างมีความสุข
มาลองวงนี้สิจ๊ะ  พวกพี่เค้าจับเอาเพลงการ์ตูนพวกที่ว่านี่แหละมาทำเป็นเฮฟวี่สปีดเมทัลซะ



รับรองนอกจากความมันส์ที่มันส์กันชิบหายแล้ว 
อาจมีน้ำตาไหลเพราะคิดถึงความทรงจำในเวลานั้นด้วยเป็นของแถม
( ดังไปยันอเมริกา จนฝรั่งอเมริกันขอทำ Animetal USมั่ง ดังจริงป๊ะล่า  )


 เพิ่งรู้ พี่คริส อิมเพลลิทารี กะ พี่ไมค์ เวสเครา แกก็ชอบดูการ์ตูนญี่ปุ่นเหมือนกันเว้ย ฮ่าๆๆๆ 

( อ้อ บอกความลับให้อย่าง ANIMETAL น่ะก็คือโปรเจคของพี่SYU ยอดมือกีตาร์แห่ง Galneryus นั่นเอง  )

Saber tiger



เฮฟวี่เมทัลพันธ์น้า  เล่นกันมาตั้งกะยุค 80'
แจแปนนิสเฮฟวี่เลยแหละ  ท่อนริฟท์พวกน้าเค้าทีเด็ดทีขาดมาก   
ร้องนำก็เสียงได้ใจมาก แหบแสบดาก สากแสบใจ 
พวกไอ้น้ามันทำบาลานส์ระหว่างความหนักกับความมีเมโลดีเอาใว้อย่างน่าสรรเสริญฝีมือ
ยิ่งยุคหลังๆยิ่งเข้าฝัก ฟังบางเพลงแล้วนึกถึงอเมริกันพาวเวอร์ Hellstar


SABBAT



นี่ก็วงรุ่นลายครามที่เก๋าไม่แพ้ใคร   
เป็นแบล๊คที่ติดกลิ่นแทรช ร้องด้วยเสียงแหบแห้ง โหยหืด
ได้รับการยกย่องว่านี่เป็นวงแบล็ควงแรกของญี่ปุ่น
และคำสรรเสริญว่า  มันคือตำนาน
แค่นี้แหละ



Sex Machineguns 



วงนี้หุยฮาหน่อย ยิ่งไปดู มิวสิคมันยิ่งฮา
ลองเพลง  Hitoduma Killer  ดูดิ ฮ่าๆๆๆ 
รับรองว่าจะซาบซึ้งกับคุณค่าเวลาในชิวิตที่อุตส่าห์สละเสียเวลาดูจริงๆ




----------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------



วงเมทัลจากญี่ปุ่น มีเป็นจำนวนมากจริงๆ 
แถมเล่นหลายgenด้วย ตั้งแต่ฮาร์ดร๊อคไปยันเดธ ยันแบล๊ค แล้วฝีมือดีมากด้วย
มีทั้งที่ออกกับค่ายหลักและค่ายไต้ดินเล็กๆ 
แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายและสงสัยว่าวงเมทัลญี่ปุ่นทำไมถึงไม่ค่อยจะออกไปสร้างชื่อนอกเกาะให้มากกว่านี้   
ทั้งๆที่ทั้งฝีมือทั้งการซัพพอร์ตจากแฟนๆก็เข้มแข็งดี 
และที่สำคัญ วงญี่ปุ่นมันทำเสียงได้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยนะ




ที่คิดเอาเองในกรณีนี้คือมันเป็นเรื่องอุปสรรคทางภาษาหรือเปล่านะ
เพราะส่วนมากวงญี่ปุ่นชอบใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นเนื้อร้อง
หรือ ถึงจะมีพยางค์สั้นๆบางเพลงเป็นภาษาอังกฤษแต่สำเนียงก็แปร่งๆอยู่
เหตุนี้รึปล่าวนิ ?




หรือแวดวงเมทัลตะวันตกมีความดูแคลนเมทัลเอเซีย ?
 
 หรืออะไร? 

แต่จะอะไรก็ช่าง บอกเลยว่า JAPANESS METAL เค้าคือของจริงนะ




แล้วจะเลือกวงจากญี่ปุ่นมาชำแหละอย่างละเอียดตามหลังนะครับเด๊อ
 จะทำเป็นกลุ่มพิเศษแยกจากแวดวงพวกตะวันตกเลย   




หมายเหตุ :  ข้อมุลเหล่านี้ผมรวบรวมสะสมประสบการณ์ในการเสพมาจากหลายที่
                 ทั้ง quiet storm , music express , metal pit ,Fanzineต่างๆ ..
                  รวมทั้งสื่ออินเตอร์เนตทั่วไป  และความเห็นส่วนตัวจากประสบการการฟังเพลงของตัวเอง
                   ผมนำมายำรวมเข้าด้วยกัน ที่ทำขึ้นก็เพื่อระบายความมันส์ส่วนตัวครับ
                  หากมีข้อมูลใดผิดพลาด  หรือ สำนวนไม่เหมาะสมอย่างไร
                  ขอน้อมรับความผิดทุกประการด้วยตัวผมคนเดียวครับ
                  ยินดีรับความคิดเห็นเพื่อนๆพี่ๆทุกคนครับ